همچو فرهاد بود کوه کنی پیشه‌ی ما

ما بدان قامت و بالا نگرانيم هنوز

همچو فرهاد بود کوه کنی پیشه‌ی ما از ادیب نیشابوری

'

همچو فرهاد بود کوه کنی پیشه ما		کوه ما سینه ما ناخن ما تیشه ما
شور شیرین ز بس آراست ره جلوه‌گری		همچو فرهاد تراود ز رگ و ریشه ما
بهر یک جرعه‌ی جام منت ساقی نکشیم		اشک ماباده ما دیده ما شیشه ما
عشق شیری قوی پنجه و می‌گوید فاش		هر که از جان گذرد بگذرد از بیشه ما