هاتف اصفهانی (غزلیات)/صبوری کردم و بستم نظر از ماه سیمایی

'

هاتف اصفهانی (غزلیات) (صبوری کردم و بستم نظر از ماه سیمایی) از هاتف اصفهانی

'

صبوری کردم و بستم نظر از ماه سیمایی		که دارد چون من بیتاب هر سو ناشکیبایی
به حسرت زین گلستان با صد افغان رفتم و بردم		به دل داغ فراق لاله‌رویی سرو بالایی
به ناکامی دو روز دیگر از کوی تو خواهم شد		به چشم لطف بین سوی من امروزی و فردایی
به کام دل چو با اغیار می نوشی به یاد آور		ز ناکامی از خون جگر پیمانه پیمایی
به جان از تنگنای شهر بند عقل آمد دل		جنونی از خدا می‌خواهم و دامان صحرایی
به پای سرو و گل در باغ هاتف نالد و گرید		به یاد قامت رعنایی و رخسار زیبایی