هاتف اصفهانی (غزلیات)/جان و دلم از عشقت ناشاد و حزین بادا

'

هاتف اصفهانی (غزلیات) (جان و دلم از عشقت ناشاد و حزین بادا) از هاتف اصفهانی

'

جان و دلم از عشقت ناشاد و حزین بادا		غمناک چه می‌خواهی ما را تو چنین بادا
بر کشور جان شاهی ز اندوه دل آگاهی		شادش چو نمی‌خواهی غمگین‌تر ازین بادا
هر سرو که افرازد قد پیش تو و نازد		چون سایه‌ات افتاده بر روی زمین بادا
با مدعی از یاری گاهی نظری داری		لطف تو به او باری چون هست همین بادا
جز کلبه‌ی من جائی از رخش فرو نایی		یا خانه‌ی من جایت یا خانه‌ی زین بادا
گر هست وفا گفتی هم در تو گمان دارم		در حق منت این ظن برتر ز یقین بادا
پیش از هم کس افتاد در دام غمت هاتف		امید کز این غم شاد تا روز پسین بادا