ناصر خسرو (قصاید)/گزینم قران است و دین محمد
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | ناصر خسرو (قصاید) (گزینم قران است و دین محمد) از ناصر خسرو |
' |
| گزینم قران است و دین محمد | همین بود ازیرا گزین محمد | |
| یقینم که من هردوان را بورزم | یقینم شود چون یقین محمد | |
| کلید بهشت و دلیل نعیمم | حصار حصین چیست؟ دین محمد | |
| محمد رسول خدای است زی ما | همین بود نقش نگین محمد | |
| مکین است دین و قران در دل من | همین بود در دل مکین محمد | |
| به فضل خدای است امیدم که باشم | یکی امت کمترین محمد | |
| به دریای دین اندرون ای برادر | قران است در ثمین محمد | |
| دفینی و گنجی بود هر شهی را | قران است گنج و دفین محمد | |
| بر این گنج و گوهر یکی نیک بنگر | کرا بینی امروز امین محمد؟ | |
| چو گنج و دفینت به فرزند ماندی | به فرزند ماند آن و این محمد | |
| نبینی که امت همی گوهر دین | نیابد مگر کز بنین محمد؟ | |
| محمد بدان داد گنج و دفینش | که او بود در خور قرین محمد | |
| قرین محمد که بود؟ آنکه جفتش | نبودی مگر حور عین محمد | |
| ازاین حور عین و قرین گشت پیدا | حسین و حسن سین و شین محمد | |
| حسین و حسن را شناسم حقیقت | بدو جهان گل و یاسمن محمد | |
| چنین یاسمین و گل اندر دو عالم | کجا رست جز در زمین محمد؟ | |
| نیارم گزیدن همی مر کسی را | بر این هر دوان نازنین محمد | |
| قران بود و شمشیر پاکیزه حیدر | دو بنیاد دین متین محمد | |
| که استاد با ذوالفقار مجرد | به هر حربگه بر یمین محمد؟ | |
| چو تیغ علی داد یاری قران را | علی بود بیشک معین محمد | |
| چو هرون ز موسی علی بود در دین | هم انباز و هم هم نشین محمد | |
| به محشر ببوسند هارون و موسی | ردای علی و آستین محمد | |
| عرین بود دین محمد ولیکن | علی بود شیر عرین محمد | |
| بفرمود جستن به چین علم دین را | محمد، شدم من به چین محمد | |
| شنودم ز میراثدار محمد | سخنهای چون انگبین محمد | |
| دلم دید سری که بنمود از اول | به حیدر دل پیش بین محمد | |
| زفرزند زهرا و حیدر گرفتم | من این سیرت راستین محمد | |
| از آن شهره فرزند کو را رسیدهاست | به قدر بلند برین محمد | |
| نبودی ازین بیش بهرهی من ازوی | اگر بودمی من به حین محمد | |
| جهان آفرین آفرین کرد بر من | به حب علی و آفرین محمد | |
| کنون بافرین جهان آفرینم | من اندر حصار حصین محمد | |
| تو ای ناصبی جز که نامی نداری | از این شهره دین وزین محمد | |
| به دشنام مر پاک فرزند او را | بدری همی پوستین محمد | |
| مرا نیز کز شیعت آل اویم | همی کشت خواهی به کین محمد | |
| به دین محمد تو را کشتن من | کجا شد حلال؟ ای لعین محمد | |
| به غوغا چه نازی؟ فراز آی با من | به حکم کتاب مبین محمد | |
| اگر من به حب محمد رهینم | تو چونی عدوی رهین محمد؟ | |
| به عیسی نرست از تو ترسا، نخواهد | همی رستن این بو معین محمد | |
| منم مستعین محمد به مشرق | چه خواهی از این مستعین محمد؟ | |
| چه داری جواب محمد به محشر | چو پیش آیدت هان و هین محمد؟ |