منوچهری (قصاید و قطعات)/نبیذ پیش من آمد به شاطی برکه

'

منوچهری (قصاید و قطعات) (نبیذ پیش من آمد به شاطی برکه) از منوچهری

'

نبیذ پیش من آمد به شاطی برکه		به خنده گفتم: طوبی لمن یری عکه
خوشم نبیذ و خوشا روی آنکه داد نبیذ		خوشم جوانی و این بوستان و این برکه
من و نبیذ و به خانه درون سماع و رباب		حسود بر در و بسیار گوی در سکه
مرا تو گویی می‌خوردنست اصل فساد		به جان تو که همی‌آیدم ز تو ضحکه
اگر فساد کند هر که او نبیذ خورد		بسا فساد که در یثربست و در مکه
ور این فساد ز من دست باز دار و برو		که نیست با تو مرا نی نکاح و نی شرکه
چرا نبیذ حرامست و هست سرکه حلال		نه هم نبیذ بود ابتدا از آن سرکه؟
نبیذ تلخ چه انگوری و چه میویزی		سپید سیم چه با سکه و چه بی‌سکه
کجا نبیذست آنجا بود جوانمردی		کجا نبیذست آنجایگه بود برکه