ملک الشعرا بهار (غزلیات)/شمعیم و دلی مشعله‌افروز و دگر هیچ

'

ملک الشعرا بهار (غزلیات) (شمعیم و دلی مشعله‌افروز و دگر هیچ) از ملک الشعرا بهار

'

شمعیم و دلی مشعله‌افروز و دگر هیچ		شب تا به سحر گریه‌ی جانسوز و دگر هیچ
افسانه بود معنی دیدار، که دادند		در پرده یکی وعده‌ی مرموز و دگر هیچ
خواهی که شوی باخبر از کشف و کرامات		مردانگی و عشق بیاموز و دگر هیچ
زین قوم چه خواهی؟ که بهین پیشه‌ورانش		گهواره‌تراش‌اند و کفن‌دوز و دگر هیچ
زین مدرسه هرگز مطلب علم که اینجاست		لوحی سیه و چند بدآموز و دگر هیچ
خواهد بدل عمر، بهار از همه گیتی		دیدار رخ یار دل‌افروز و دگر هیچ