محتشم کاشانی (غزلیات)/فرمود مرا سجده‌ی خویش آن بت رعنا

'

محتشم کاشانی (غزلیات) (فرمود مرا سجده‌ی خویش آن بت رعنا) از محتشم کاشانی

'

فرمود مرا سجده‌ی خویش آن بت رعنا		در سجده فتادم که سمعنا واطعنا
ما دخل به خود در می‌دیدار نگردیم		ما حل له شارعنا فیه شرعنا
بودیم ز ذرات به خورشید رخش نی		الفرع رئینا والی الاصل رجعنا
روزی که دل از عین تعلق به تو بستیم		من غیرک یاقرة عینی و قطعنا
در زاریم از ضعف عمل پیش تو صد ره		ضعف الفرغ الاکبر و یارب فزعنا
در دار شفایت مرضی دفع نکردیم		لکن کسل الروح من الروح و قعنا
گر محتشم از غم علم عین نگون کرد		انا علم البهجة بالهم رفعنا