محتشم کاشانی (غزلیات)/آن شاه ملک دل ستم از من دریغ داشت
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | محتشم کاشانی (غزلیات) (آن شاه ملک دل ستم از من دریغ داشت) از محتشم کاشانی |
' |
| آن شاه ملک دل ستم از من دریغ داشت | دریای لطف بود و نم از من دریغ داشت | |
| صدنامهی بیدریغ رقم زد به نام غیر | وز کلک خویش یک رقم از من دریغ داشت | |
| اغیار را به عشوهی شیرین هلاک کرد | وز کینهی زهر چشم هم از من دریغ داشت | |
| صد بار سرخ شد دم تیغش به خون غیر | این لطفهای دم به دم از من دریغ داشت | |
| با مدعی که لایق بیداد هم نبود | صد لطف کرد و یک ستم از من دریغ داشت | |
| من جان فشاندم از طمع بوسهای بر او | او توشه ره عدم از من دریغ داشت | |
| کردم گدایی نگهی محتشم ازو | آن پادشاه محتشم از من دریغ داشت |