مثنوی معنوی/در تفسیر این خبر کی مصطفی صلواتالله علیه فرمود
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | دفتر ششم مثنوی (در تفسیر این خبر کی مصطفی صلواتالله علیه فرمود من کنت مولاه فعلی مولاه تا منافقان طعنه زدند کی بس نبودش کی ما مطیعی و چاکری نمودیم او را چاکری کودکی خلم آلودمان هم میفرماید الی آخره) از مولوی |
' |
| زین سبب پیغامبر با اجتهاد | نام خود وان علی مولا نهاد | |
| گفت هر کو را منم مولا و دوست | ابن عم من علی مولای اوست | |
| کیست مولا آنک آزادت کند | بند رقیت ز پایت بر کند | |
| چون به آزادی نبوت هادیست | ممنان را ز انبیا آزادیست | |
| ای گروه ممنان شادی کنید | همچو سرو و سوسن آزادی کنید | |
| لیک میگویید هر دم شکر آب | بیزبان چون گلستان خوشخضاب | |
| بیزبان گویند سرو و سبزهزار | شکر آب و شکر عدل نوبهار | |
| حلهها پوشیده و دامنکشان | مست و رقاص و خوش و عنبرفشان | |
| جزو جزو آبستن از شاه بهار | جسمشان چون درج پر در ثمار | |
| مریمان بی شوی آبست از مسیح | خامشان بی لاف و گفتاری فصیح | |
| ماه ما بینطق خوش بر تافتست | هر زبان نطق از فر ما یافتست | |
| نطق عیسی از فر مریم بود | نطق آدم پرتو آن دم بود | |
| تا زیادت گردد از شکر ای ثقات | پس نبات دیگرست اندر نبات | |
| عکس آن اینجاست ذل من قنع | اندرین طورست عز من طمع | |
| در جوال نفس خود چندین مرو | از خریداران خود غافل مشو |