| از عجز سر نهادیم بر خاک آستانت |
|
بر مقدمی فشاندیم از شوق نقد جانی |
| بگرفته ایم کاری دادیم دل به یاری |
|
ما و نشاط عشقی خلق و غم جهانی |
| بس جهد کردم اول تا سرّ دل بپوشم |
|
سر زد ز سینه آخر این آتش نهانی |
| ساقی بیار جامی زان آب آتشین رنگ |
|
کز بیخودی زمانی ما را ز ما ستانی |
| نه دینی است باقی نه هر چه هست در وی |
|
گامی دو بیشتر نه از این سرای فانی |
| ترکیب آدمی را از چار خصم کردند |
|
تا عاقلان نجویند از خصم مهربانی |
| بیدل چو داده ای خویش گیتی ستاند آخر |
|
زاول نبست باید دل بر متاع فانی |
ویکیپدیا
M rastgar ۱ اوت ۲۰۱۱، ساعت ۰۸:۰۵ (UTC)––––