لطف الله نیشابوری/یاد شب و روزی که مرا یار قرین بود

'

یاد شب و روزی که مرا یار قرین بود از لطف الله نیشابوری

'

یاد شب و روزی که مرا یار قرین بود		با یار قرین کلبه من خلد برین بود
نه بیم تنم بود،نه تشویش تنم بود		نه فکر دنیا و نه تکلیف به دین بود
عمری دگر از گردش چرخ روش دهر		دل در گرو مهر و مه و زهره جبین بود
چون عمر گرانمایه ی من در سر دل رفت		رفت از دل من انچه ز دلخواه گزین بود
گویی اسد طالع من،روز ولودم		با نور فلک در کشش و کوشش و کین بود
گویند دل لطف جگر خسته و شیداست		اکنون نه چنین است،که تا بود چنین بود