فخرالدین عراقی (غزلیات)/عاشقی دانی چه باشد؟ بی‌دل و جان زیستن

'

فخرالدین عراقی (غزلیات) (عاشقی دانی چه باشد؟ بی‌دل و جان زیستن) از فخرالدین عراقی

'

عاشقی دانی چه باشد؟ بی‌دل و جان زیستن		جان و دل بر باختن، بر روی جانان زیستن
سوختن در هجر و خوش بودن به امید وصال		ساختن با درد و پس با بوی درمان زیستن
تا کی از هجران جانان ناله و زاری کنم؟		از حیات خود به جانم، چند ازین سان زیستن؟
بس مرا از زندگانی، مرگ کو، تا جان دهم؟		مرگ خوشتر تا چنین با درد هجران زیستن
ای ز جان خوشتر، بیا، تا بر تو افشانم روان		نزد تو مردن به از تو دور و حیران زیستن
بر سر کویت چه خوش باشد به بوی وصل تو		در میان خاک و خون افتان و خیزان زیستن؟
از خودم دور افگنی، وانگاه گویی: خوش بزی		بی‌دلان را مرگ باشد بی‌تو، ای جان، زیستن
هان! عراقی، جان به جانان ده، گران جانی مکن		بعد از این بی‌روی خوب یار نتوان زیستن