عطار (غزلیات)/در کنج اعتکاف دلی بردبار کو

'

عطار (غزلیات) (در کنج اعتکاف دلی بردبار کو) از عطار

'

در کنج اعتکاف دلی بردبار کو		بر گنج عشق جان کسی کامگار کو
اندر میان صفه‌نشینان خانقاه		یک صوفی محقق پرهیزگار کو
در پیشگاه مسجد و در کنج صومعه		یک پیر کار دیده و یک مرد کار کو
در حلقه‌ی سماع که دریای حالت است		بر آتش سماع دلی بی‌قرار کو
در رقص و در سماع ز هستی فنا شده		اندر هوای دوست دلی ذره‌وار کو
خالص برای لله ازین ژنده جامگان		بی زرق و بی نفاق یکی خرقه‌دار کو
مردان مرد و راه‌نمایان روزگار		زین پیش بوده‌اند درین روزگار کو
در وادی محبت و صحرای معرفت		مردی تمام پاک رو و اختیار کو
اندر صف مجاهده یک تن ز سروران		بر مرکب توکل و تقوی سوار کو
سرگشته مانده‌ایم درین راه بی کران		وز سابقان پیشرو آخر غبار کو
عطار سوی گوهر آن بحر موج زن		جز در درون سینه تورا رهگذار کو