عطار (غزلیات)/ای جلوهگر عالم، طاوس جمال تو
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | عطار (غزلیات) (ای جلوهگر عالم، طاوس جمال تو) از عطار |
' |
| ای جلوهگر عالم، طاوس جمال تو | سرسبزی و شب رنگی وصف خط و خال تو | |
| بدری که فرو شد زو خورشید به تاریکی | در دق و ورم مانده از رشک هلال تو | |
| صد مرد چو رستم را چون بچهی یک روزه | پرورده به زیر پر سیمرغ جمال تو | |
| زان درفکند خود را خورشید به هر روزن | تا بو که به دست آرد یک ذره وصال تو | |
| مه گرچه به روز و شب دواسبه همی تازد | نرسد به رخ خوب خورشید مثال تو | |
| گفتم ز خیال تو رنگی بودم یک شب | خود هم تک برق آمد شبرنگ خیال تو | |
| گفتی که تو را از من صبر است اگر خواهی | کشتن شودم واجب از گفت محال تو | |
| عطار به وصافی گرچه به کمال آمد | شد گنگ زبان او در وصف کمال تو |