عبید زاکانی (غزلیات)/نقش روی توام از پیش نظر می‌نرود

'

عبید زاکانی (غزلیات) (نقش روی توام از پیش نظر می‌نرود) از عبید زاکانی

'

نقش روی توام از پیش نظر می‌نرود		خاطر از کوی توام جای دگر می‌نرود
تا بدیدم لب شیرین تو دیگر زان روز		بر زبانم سخن شهد و شکر می‌نرود
عارض و زلف دو تا شیفته کردند مرا		هرگزم دل به گل و سنبل تر می‌نرود
مستی و عاشقی از عیب بود گو میباش		«در من این عیب قدیم است و بدر می‌نرود»
دوستان از می و معشوق نداریدیم باز		«که مرا بی می و معشوق بسر می‌نرود»
غم عشقش ز دل خسته‌ی بیچاره عبید		گوشه‌ای دارد از آنجا به سفر می‌نرود