عبید زاکانی (غزلیات)/حال خود بس تباه می‌بینم

'

عبید زاکانی (غزلیات) (حال خود بس تباه می‌بینم) از عبید زاکانی

'

حال خود بس تباه می‌بینم		نامه‌ی دل سیاه می‌بینم
یوسف روح را ز شومی نفس		مانده در قعر چاه می‌بینم
خط طومار عمر می‌خوانم		همه واحسرتاه می‌بینم
در دل بی‌قرار می‌نگرم		ناله و سوز و آه می‌بینم
ره دراز است و دور من خود را		همه بی‌زاد راه می‌بینم
پایمردی که دست او گیرد		محض لطف اله می‌بینم
عذر خواه عبید بی‌چاره		کرم پادشاه می‌بینم