صائب تبریزی (غزلیات)/شوق می از بهار گل‌اندام تازه شد

'

صائب تبریزی (غزلیات) (شوق می از بهار گل‌اندام تازه شد) از صائب تبریزی

'

شوق می از بهار گل‌اندام تازه شد		پیوند بوسه‌ها به لب جام تازه شد
از چهره‌ی گشاده‌ی سیمین‌بران باغ		آغوش‌سازی طمع خام تازه شد
زان بوسه‌های‌تر که به شبنم ز گل رسید		امید من به بوسه و پیغام تازه شد
میلی که داشتند حریفان به نقل و می		از چشمک شکوفه‌ی بادام تازه شد
از نوبهار، سبزه‌ی مینا کشید قد		از آ ب تلخ می جگر جام تازه شد
داغی که به به خون جگر کرده بود دل		از روی گرم لاله‌ی گلفام تازه شد
شب از شکوفه روز شد و روز شب ز ابر		هنگامه‌ی مکرر ایام تازه شد
حاجت به رفتن چمن از کنج خانه نیست		زین‌سان که از بهار در و بام تازه شد
صائب ترا ز سردی دوران خزان مباد		کز نوبهار طبع تو ایام تازه شد