سنایی غزنوی (غزلیات)/هر کرا در دل بود بازار یار
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | سنایی غزنوی (غزلیات) (هر کرا در دل بود بازار یار) از سنایی غزنوی |
' |
| هر کرا در دل بود بازار یار | عمر و جان و دل کند در کار یار | |
| خاصه آن بی دل که چون من یک زمان | بر زمین نشکیبد از دیدار یار | |
| کبک را بین تا چگونه شد خجل | زان کرشمه کردن و رفتار یار | |
| بنگر اندر گل که رشوت چون دهد | خون شود لعل از پی رخسار یار | |
| در جهان فردوس اعلا دارد آنک | یک نفس بودست در پندار یار | |
| در همه عالم ندیدم لذتی | خوشتر و شیرینتر از گفتار یار | |
| همچو سنگ آید مرا یاقوت سرخ | بی لب یاقوت شکر بار یار | |
| باد نوشین دوش گفتی ناگهان | چین زلف آشفت بر گلنار یار | |
| زان قبل امروز مشک آلود گشت | خانه و بام و در و دیوار یار | |
| رشک لعل و لولو اندر کوه و بحر | زان عقیق و لولو شهوار یار | |
| شد دلم مسکین من در غم نژند | من ندانم پیش ازین هنجار یار | |
| دست بر سر ماند چون کژدم دلم | زان دو زلفین سیه چون مار یار | |
| هوش و عقلم بردهاند از دل تمام | آن دو نرگس بر رخ چون نار یار | |
| مر سنایی را فتاد این نادره | چون معزی گفت از اخبار یار | |
| آنچه من میبینم از آزار یار | گر بگویم بشکنم بازار یار |