سعدی (ملحقات و مفردات)/باد بهاری وزید، از طرف مرغزار
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | سعدی (ملحقات و مفردات) (باد بهاری وزید، از طرف مرغزار) از سعدی |
' |
| باد بهاری وزید، از طرف مرغزار | باز به گردون رسید، نالهی هر مرغزار | |
| سرو شد افراخته، کار چمن ساخته | نعره زنان فاخته، بر سر بید و چنار | |
| گل به چمن در برست، ماه مگر یا خورست | سرو به رقص اندرست، بر طرف جویبار | |
| شاخ که با میوههاست، سنگ به پا میخورد | بید مگر فارغست، از ستم نابکار | |
| شیوهی نرگس ببین، نزد بنفشه نشین | سوسن رعنا گزین، زرد شقایق ببار | |
| خیز و غنیمت شمار، جنبش باد ربیع | نالهی موزون مرغ، بوی خوش لالهزار | |
| هر گل و برگی که هست، یاد خدا میکند | بلبل و قمری چه خواند، یاد خداوندگار | |
| برگ درختان سبز، پیش خداوند هوش | هر ورقی دفتریست، معرفت کردگار | |
| وقت بهارست خیز، تا به تماشا رویم | تکیه بر ایام نیست، تا دگر آید بهار | |
| بلبل دستان بخوان، مرغ خوش الحان بدان | طوطی شکرفشان، نقل به مجلس بیار | |
| بر طرف کوه و دشت، روز طوافست و گشت | وقت بهاران گذشت، گفتهی سعدی سعدی بیار |