سعدی (قصاید فارسی)/به خرمی و به خیر آمدی و آزادی

'

سعدی (قصاید فارسی) (به خرمی و به خیر آمدی و آزادی) از سعدی

'

به خرمی و به خیر آمدی و آزادی		که از صروف زمان در امان حق بادی
به اتفاق همایون و طلعت میمون		دری ز شادی بر روی خلق بگشادی
به هر مقام که پای مبارکت برسد		زمانه را نرسد دست جور و بیدادی
بزرگ پیش خداوند بنده‌ای باشد		که بندگان خدایش کنند آزادی
بهشت گرچه پرآسایشست و ناز و نعیم		جز آن متاع نیابی که خود فرستادی
تو را سلامت دنیا و آخرت باشد		که بیخ خیر نشاندی و داد حق دادی
دعای زنده‌دلانت بلا بگرداند		غم رعیت و درویش بردهد شادی
خدای عزوجل از تو بنده خشنودست		وزان پدر که تو فرزند پرهنر زادی
ملوک روی زمین بر سواد منشورت		نهاده سر چو قلم بر بیاض بغدادی