سعدی (غزلیات)/هر آن ناظر که منظوری ندارد
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | سعدی (غزلیات) (هر آن ناظر که منظوری ندارد) از سعدی |
' |
| هر آن ناظر که منظوری ندارد | چراغ دولتش نوری ندارد | |
| چه کار اندر بهشت آن مدعی را | که میل امروز با حوری ندارد | |
| چه ذوق از ذکر پیدا آید آن را | که پنهان شوق مذکوری ندارد | |
| میان عارفان صاحب نظر نیست | که خاطر پیش منظوری ندارد | |
| اگر سیمرغی اندر دام زلفی | بماند تاب عصفوری ندارد | |
| طبیب ما یکی نامهربانست | که گویی هیچ رنجوری ندارد | |
| ولیکن چون عسل بشناخت سعدی | فغان از دست زنبوری ندارد |