سعدی (غزلیات)/عمرم به آخر آمد عشقم هنوز باقی
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | سعدی (غزلیات) (عمرم به آخر آمد عشقم هنوز باقی) از سعدی |
' |
| عمرم به آخر آمد عشقم هنوز باقی | وز می چنان نه مستم کز عشق روی ساقی | |
| یا غایه الامانی قلبی لدیک فانی | شخصی کما ترانی من غایه اشتیاقی | |
| ای دردمند مفتون بر خد و خال موزون | قدر وصالش اکنون دانی که در فراقی | |
| یا سعد کیف صرنا فی بلده هجرنا | من بعد ما سهرنا و الاید فی العناقی | |
| بعد از عراق جایی خوش نایدم هوایی | مطرب بزن نوایی زان پرده عراقی | |
| خان الزمان عهدی حتی بقیت وحدی | ردوا علی ودی بالله یا رفاقی | |
| در سرو و مه چه گویی ای مجمع نکویی | تو ماه مشک بویی تو سرو سیم ساقی | |
| ان مت فی هواها دعنی امت فداها | یا عاذلی نباها ذرنی و ما الاقی | |
| چند از حدیث آنان خیزید ای جوانان | تا در هوای جانان بازیم عمر باقی | |
| قام الغیاث لما زم الجمال زما | و اللیل مدلهما و الدمع فی الماقی | |
| تا در میان نیاری بیگانهای نه یاری | درباز هر چه داری گر مرد اتفاقی |