سعدی (غزلیات)/ای که ز دیده غایبی در دل ما نشسته‌ای

'

سعدی (غزلیات) (ای که ز دیده غایبی در دل ما نشسته‌ای) از سعدی

'

ای که ز دیده غایبی در دل ما نشسته‌ای		حسن تو جلوه می‌کند وین همه پرده بسته‌ای
خاطر عام برده‌ای خون خواص خورده‌ای		ما همه صید کرده‌ای خود ز کمند جسته‌ای
از دگری چه حاصلم تا ز تو مهر بگسلم		هم تو که خسته‌ای دلم مرهم ریش خسته‌ای
گر به جراحت و الم دل بشکستیم چه غم		می‌شنوم که دم به دم پیش دل شکسته‌ای