سعدی (غزلیات)/امیدوار چنانم که کار بسته برآید

'

سعدی (غزلیات) (امیدوار چنانم که کار بسته برآید) از سعدی

'

امیدوار چنانم که کار بسته برآید		وصال چون به سر آمد فراق هم به سر آید
من از تو سیر نگردم و گر ترش کنی ابرو		جواب تلخ ز شیرین مقابل شکر آید
به رغم دشمنم ای دوست سایه‌ای به سر آور		که موش کور نخواهد که آفتاب برآید
گلم ز دست به دربرد روزگار مخالف		امید هست که خارم ز پای هم به درآید
گرم حیات بماند نماند این غم و حسرت		و گر نمیرد بلبل درخت گل به بر آید
ز بس که در نظر آمد خیال روی تو ما را		چنان شدم که به جهدم خیال در نظر آید
هزار قرعه به نامت زدیم و بازنگشتی		ندانم آیت رحمت به طالع که برآید
ضرورتست که روزی به کوه رفته ز دستت		چنان بگرید سعدی که آب تا کمر آید