سعدی (باب ششم در قناعت)/یکی نان خورش جز پیازی نداشت

'

سعدی (باب ششم در قناعت) (یکی نان خورش جز پیازی نداشت) از سعدی

'

یکی نان خورش جز پیازی نداشت		چو دیگر کسان برگ و سازی نداشت
کسی گفتش ای سغبه‌ی خاکسار		برو طبخی از خوان یغما بیار
بخواه و مدار ای پسر شرم و باک		که مقطوع روزی بود شرمناک
قبا بست و چاپک نوردید دست		قبایش دریدند و دستش شکست
همی گفت و بر خویشتن می‌گریست		که مر خویشتن کرده را چاره چیست؟
بلا جوی باشد گرفتار آز		من وخانه من بعد و نان و پیاز
جوینی که از سعی بازو خورم		به از میده بر خوان اهل کرم
چه دلتنگ خفت آن فرومایه دوش		که بر سفره‌ی دیگران داشت گوش