دیوان فخر شیرازی/دامن جاه

آتش پنهان

دامن جاه از فخر شیرازی

**

دیوان فخر شیرازی

ای باغ خلد از رخ خوبت حکایتی		وی سلسبیل از لب لعلت روایتی
عشق مرا و حسن ترا نیست غایتی		وین هر دو را هرگز نباشد نهایتی
هر کس دید روی تو و ز کف نداد دل		او را به اتفاق نباشد در آیتی
دستم کجا به دامن جاه تو میرسد		من خود گدای کوی و تو شاه ولایتی
آمد گناه کشتن اگر بی گناه را		بس بی گنه کشیّ و نداری جنایتی
از بخت خویش باشد اگر شکوه ای بود		ور نه مرا ز دوست نباشد شکایتی
فخر ار گدای در اوست بی شگفت		کاو را نکرد شاهی گیتی کفایتی

***