دیوان شمس/کی باشد اختری در اقطار
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | دیوان شمس (غزلیات) (کی باشد اختری در اقطار) از مولوی |
' |
| کی باشد اختری در اقطار | در برج چنین مهی گرفتار | |
| آواره شده ز کفر و ایمان | اقرار به پیش او چو انکار | |
| کس دید دلی که دل ندارد | با جان فنا به تیغ جان دار | |
| من دیدم اگر کسی ندیدست | زیرا که مرا نمود دیدار | |
| علم و عملم قبول او بس | ای من ز جز این قبول بیزار | |
| گر خواب شبم ببست آن شه | بخشید وصال و بخت بیدار | |
| این وصل به از هزار خوابست | از خواب مکن تو یاد زنهار | |
| از گریه خود چه داند آن طفل | کاندر دلها چه دارد آثار | |
| میگرید بیخبر ولیکن | صد چشمه شیر از او در اسرار | |
| بگری تو اگر اثر ندانی | کز گریه تست خلد و انهار | |
| امشب کر و فر شهریاریش | اندر ده ماست شاه و سالار | |
| نی خواب رها کند نه آرام | آن صبح صفا و شیر کرار |