دیوان شمس/چون در عدم آییم و سر از یار برآریم
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | دیوان شمس (غزلیات) (چون در عدم آییم و سر از یار برآریم) از مولوی |
' |
| چون در عدم آییم و سر از یار برآریم | از سنگ سیه نعره اقرار برآریم | |
| بر کارگه دوست چو بر کار نشینیم | مر جمله جهان را همه از کار برآریم | |
| گلزار رخ دوست چو بیپرده ببینیم | صد شعله ز عشق از گل گلزار برآریم | |
| بر دلدل دل چون فکند دولت ما زین | بس گرد که ما از ره اسرار برآریم | |
| چون از می شمس الحق تبریز بنوشیم | صد جوش عجب از خم و خمار برآریم |