دیوان شمس/چه شدی گر تو همچون من شدییی عاشق ای فتا

'

دیوان شمس (غزلیات) (چه شدی گر تو همچون من شدییی عاشق ای فتا) از مولوی

'

چه شدی گر تو همچون من شدییی عاشق ای فتا		همه روز اندر آن جنون همه شب اندر این بکا
ز دو چشمت خیال او نشدی یک دمی نهان		که دو صد نور می‌رسد به دو دیده از آن لقا
ز رفیقان گسستیی ز جهان دست شستیی		که مجرد شدم ز خود که مسلم شدم تو را
چو بر این خلق می‌تنم مثل آب و روغنم		ز برونیم متصل به درونه ز هم جدا
ز هوس‌ها گذشتیی به جنون بسته گشتیی		نه جنونی ز خلط و خون که طبیبش دهد دوا
که طبیبان اگر دمی‌بچشندی از این غمی		بجهندی ز بند خود بدرندی کتاب‌ها
هله زین جمله درگذر بطلب معدن شکر		که شوی محو آن شکر چو لبن در زلوبیا