دیوان شمس/چه توقفست زین پس همه کاروان روان شد

'

دیوان شمس (غزلیات) (چه توقفست زین پس همه کاروان روان شد) از مولوی

'

چه توقفست زین پس همه کاروان روان شد		نگرد شتر به اشتر که بیا که ساربان شد
ز چپ و ز راست بنگر به قطارهای بی‌مر		پی روز همچو سایه به طریق آسمان شد
نه ز لامکان رسیدی همه چیز از آن کشیدی		دل تو چرا نداند به خوشی به لامکان شد
همه روز لعب کردی غم خانه خود نخوردی		سوی خانه باید اکنون دژم و کشان کشان شد
تو بخند خنده اولی که روان شوی به مولی		کرمش روا ندارد به کریم بدگمان شد