دیوان شمس/چهار شعر بگفتم بگفت نی به از این

'

دیوان شمس (غزلیات) (چهار شعر بگفتم بگفت نی به از این) از مولوی

'

چهار شعر بگفتم بگفت نی به از این		بلی ولیک بده اولا شراب گزین
بده به خمس مبارک مرا ششم جامی		بگو بگیر و درآشام خمس با خمسین
غزال خویش به من ده غزل ز من بستان		نمای چهره شعریت و شعر تازه ببین
خمار شعر نگویم خمار من بشکن		بدان میی که نگنجد در آسمان و زمین
ستیزه روی مرا لطف و دلبری تو کرد		وگر نه سخت ادبناک بودم و مسکین
هزارساله ادب را به یک قدح ببری		خمار عشق تو نگذاشت دیده شرمین
ز سایه تو جهان پر ز لیلی و مجنون		هزار ویسه بسازد هزار گون رامین
وگر نه سایه نمودی جمال وحدت تو		در این جهان نه قران هست آمدی نه قرین
تو آفتابی و جز تو چو سایه تابع توست		گهی رود به شمال و گهی دود به یمین
گهی محیط جهان و گهی به کل فانی		به دست توست مسخر چو مهره تکوین
جمال و حسن تو ساکن چو عشق ما پیچان		جبین هجر تو بی‌چین چو سفره ما پرچین
سکون حسن عجبتر که بی‌قراری ما		و باز از این دو عجبتر چو سر کنی ز کمین