دیوان شمس/هم لبان میفروشت باده را ارزان کند
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | دیوان شمس (غزلیات) (هم لبان میفروشت باده را ارزان کند) از مولوی |
' |
| هم لبان میفروشت باده را ارزان کند | هم دو چشم شوخ مستت رطل را گردان کند | |
| هم جهان را نور بخشد آفتاب روی تو | زهر را تریاق سازد کفر را ایمان کند | |
| هر که را در چشم آرد چشم او روشن شود | هر که را از جان برآرد عرقه جانان کند | |
| چونک بر کرسی برآید پادشاه روح او | چرخ را برهم دراند عرش را لرزان کند | |
| آنک از حاجت نظر دارد به کاسه هر کسی | لطف او برگیرد و همکاسه سلطان کند |