دیوان شمس/همه را بیازمودم ز تو خوشترم نیامد

'

دیوان شمس (غزلیات) (همه را بیازمودم ز تو خوشترم نیامد) از مولوی

'

همه را بیازمودم ز تو خوشترم نیامد		چو فروشدم به دریا چو تو گوهرم نیامد
سر خنب‌ها گشادم ز هزار خم چشیدم		چو شراب سرکش تو به لب و سرم نیامد
چه عجب که در دل من گل و یاسمن بخندد		که سمن بری لطیفی چو تو در برم نیامد
ز پیت مراد خود را دو سه روز ترک کردم		چه مراد ماند زان پس که میسرم نیامد
دو سه روز شاهیت را چو شدم غلام و چاکر		به جهان نماند شاهی که چو چاکرم نیامد
خردم گفت برپر ز مسافران گردون		چه شکسته پا نشستی که مسافرم نیامد
چو پرید سوی بامت ز تنم کبوتر دل		به فغان شدم چو بلبل که کبوترم نیامد
چو پی کبوتر دل به هوا شدم چو بازان		چه همای ماند و عنقا که برابرم نیامد
برو ای تن پریشان تو وان دل پشیمان		که ز هر دو تا نرستم دل دیگرم نیامد