دیوان شمس/هر روز فقیران را هم عید و هم آدینه
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | دیوان شمس (غزلیات) (هر روز فقیران را هم عید و هم آدینه) از مولوی |
' |
| هر روز فقیران را هم عید و هم آدینه | نی عید کهن گشته آدینه دیگینه | |
| عیدانه بپوشیده همچون مه عید ای جان | از نور جمال خود نی خرقه پشمینه | |
| ماننده عقل و دین بیرون و درون شیرین | نی سیر درآکنده اندر دل گوزینه | |
| درپوش چنین خرقه میگرد در این حلقه | مانند دل روشن در پیشگه سینه | |
| در جوی روان ای جان خاشاک کجا پاید | در جان و روان ای جان چون خانه کند کینه | |
| در دیده قدس این دم شاخی است تر و تازه | در دیده حس این دم افسانه دیرینه |