دیوان شمس/مطرب خوش نوای من عشق نواز همچنین
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | دیوان شمس (غزلیات) (مطرب خوش نوای من عشق نواز همچنین) از مولوی |
' |
| مطرب خوش نوای من عشق نواز همچنین | نغنغه دگر بزن پرده تازه برگزین | |
| مطرب روح من تویی کشتی نوح من تویی | فتح و فتوح من تویی یار قدیم و اولین | |
| ای ز تو شاد جان من بیتو مباد جان من | دل به تو داد جان من با غم توست همنشین | |
| تلخ بود غم بشر وین غم عشق چون شکر | این غم عشق را دگر بیش به چشم غم مبین | |
| چون غم عشق ز اندرون یک نفسی رود برون | خانه چو گور می شود خانگیان همه حزین | |
| سرمه ماست گرد تو راحت ماست درد تو | کیست حریف و مرد تو ای شه مردآفرین | |
| تا که تو را شناختم همچو نمک گداختم | شکم و شک فنا شود چون برسد بر یقین | |
| من شبم از سیه دلی تو مه خوب و مفضلی | ظلمت شب عدم شود در رخ ماه راه بین | |
| عشق ز توست همچو جان عقل ز توست لوح خوان | کان و مکان قراضه جو بحر ز توست دانه چین | |
| مست تو بوالفضول شد وز دو جهان ملول شد | عشق تو را رسول شد او است نکال هر زمین | |
| در تبریز شمس دین دارد مطلعی دگر | نیست ز مشرق او مبین نیست به مغرب او دفین |