دیوان شمس/ما را مسلم آمد هم عیش و هم عروسی
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | دیوان شمس (غزلیات) (ما را مسلم آمد هم عیش و هم عروسی) از مولوی |
' |
| ما را مسلم آمد هم عیش و هم عروسی | شادی هر مسلمان کوری هر فسوسی | |
| هر روز خطبهای نو هر شام گردکی نو | هر دم نثار گوهر نی قبضه فلوسی | |
| عشقی است سخت زیبا فقری است پای برجا | بر آسمان نهی پا گر دست این دو بوسی | |
| جانی است چون چراغی در زیر طشت قالب | کرد به پیش نورش خورشید چاپلوسی | |
| صد گونه رخت دارد صد تخت و بخت دارد | تختش ز رفعت آمد نی تخت آبنوسی | |
| رختش ز نور مطلق در تخته جامه حق | نی بارگیر سیسی نی جامههای سوسی | |
| از ذوق آتش دل وز سوزش خوش دل | آتش پرست گشتم اما نیم مجوسی | |
| روزی دو همره آمد جان غریب با تن | چون مرغزی و رازی چون مغربی و طوسی | |
| پرویزن است عالم ما همچو آرد در وی | گر بگذری تو صافی ور نگذری سبوسی | |
| هر روز بر دکانها بازار این خسان بین | ای خام پیش ما آ کتان ماست روسی | |
| بشکن سبوی قالب ساغر ستان لبالب | تا چند کاسه لیسی تا کی زبون لوسی | |
| دستور میدهی تا گویم تمام این را | تا شرق و غرب گیرد اقبال بینحوسی |