دیوان شمس/علی الله ای مسلمانان از آن هجران پرآتش
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | دیوان شمس (غزلیات) (علی الله ای مسلمانان از آن هجران پرآتش) از مولوی |
' |
| علی الله ای مسلمانان از آن هجران پرآتش | ظلام فی ظلام من فراق الحب قد اغطش | |
| چو دور افتاد ماهی جان ز بحر افتاد در حیله | کما حوت الشقی الیوم فی ارض الفلاینبش | |
| عجب نبود اگر عاشق شود بیجان در این هجران | اذا ما الحوت زال الماء لا تعجب بان تعطش | |
| اگر منکر شود مردی ز سوز عاشق سوزان | متی یمتاز عین الشمس من عین له اعمش | |
| چو فرش وصل بردارد شفا از منزل عاشق | فراش من لهیب النار من تحت الفتی یفرش | |
| که تا پیغام آن یوسف بدین یعقوب عشق آید | یبرد ذاک و البستان و الفردوس یستنعش | |
| دلم در گوش من گوید ز حرص وصل شمس الدین | الی تبریز یستسعی و فی تبریز یستفتش |