دیوان شمس/عاشقی در خشم شد از یار خود معشوق وار
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | دیوان شمس (غزلیات) (عاشقی در خشم شد از یار خود معشوق وار) از مولوی |
' |
| عاشقی در خشم شد از یار خود معشوق وار | گازری در خشم گشت از آفتاب نامدار | |
| وانگهان چون گازری از گازران درویشتر | وانگهان چون آفتابی آفتاب هر دیار | |
| ناز گازر چون بدید آن آفتاب از لطف خود | ابر پیش آورد اینک گازری باکار و بار | |
| گفت تا گازر نخندد من برون نایم ز ابر | تا دل او خوش نگردد من نباشم برقرار | |
| دسته دسته جامههای گازران از کار ماند | تا پدید آید که گازر اختیارست اختیار | |
| هر کی باشد عاشق آن آفتاب از جان و دل | سر ز خاک پای گازر برندارد زینهار | |
| گویم آن گازر که باشد شمس تبریزی و بس | کز برای او برآید آفتاب از هر کنار |