دیوان شمس/در جنبش اندرآور زلف عبرفشان را
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | دیوان شمس (غزلیات) (در جنبش اندرآور زلف عبرفشان را) از مولوی |
' |
| در جنبش اندرآور زلف عبرفشان را | در رقص اندرآور جانهای صوفیان را | |
| خورشید و ماه و اختر رقصان بگرد چنبر | ما در میان رقصیم رقصان کن آن میان را | |
| لطف تو مطربانه از کمترین ترانه | در چرخ اندرآرد صوفی آسمان را | |
| باد بهار پویان آید ترانه گویان | خندان کند جهان را خیزان کند خزان را | |
| بس مار یار گردد گل جفت خار گردد | وقت نثار گردد مر شاه بوستان را | |
| هر دم ز باغ بویی آید چو پیک سویی | یعنی که الصلا زن امروز دوستان را | |
| در سر خود روان شد بستان و با تو گوید | در سر خود روان شو تا جان رسد روان را | |
| تا غنچه برگشاید با سرو سر سوسن | لاله بشارت آرد مر بید و ارغوان را | |
| تا سر هر نهالی از قعر بر سر آید | معراجیان نهاده در باغ نردبان را | |
| مرغان و عندلیبان بر شاخهها نشسته | چون بر خزینه باشد ادرار پاسبان را | |
| این برگ چون زبانها وین میوهها چو دلها | دلها چو رو نماید قیمت دهد زبان را |