دیوان شمس/در این سرما و باران یار خوشتر

'

دیوان شمس (غزلیات) (در این سرما و باران یار خوشتر) از مولوی

'

در این سرما و باران یار خوشتر		نگار اندر کنار و عشق در سر
نگار اندر کنار و چون نگاری		لطیف و خوب و چست و تازه و تر
در این سرما به کوی او گریزیم		که مانندش نزاید کس ز مادر
در این برف آن لبان او ببوسیم		که دل را تازه دارد برف و شکر
مرا طاقت نماند از دست رفتم		مرا بردند و آوردند دیگر
خیال او چو ناگه در دل آید		دل از جا می‌رود الله اکبر