دیوان شمس/جانا تو بگو رمزی از آتش همراهی

'

دیوان شمس (غزلیات) (جانا تو بگو رمزی از آتش همراهی) از مولوی

'

جانا تو بگو رمزی از آتش همراهی		من دم نزنم زیرا دم می‌نزند ماهی
بر خیمه این گردون تو دوش قنق بودی		مه سجده همی‌کردت ای ایبک خرگاهی
خورشید ز تو گشته صاحب کله گردون		وز بخشش تو دیده این ماه سما ماهی
کی هر دو یکی گردد تو آتش و من روغن		وین قسمت چو آمد تو یوسف و من چاهی
هر چند که این جوشم از آتش تو باشد		من بنده آن خلعت گر رانی و گر خواهی
این دانش من گشته بر دانش تو پرده		فریاد من مسکین از دانش و آگاهی
گه از می و از شاهد گویم مثل لطفش		وین هر دو کجا گنجد در وحدت اللهی
شمس الحق تبریزی صبحی که تو خندانی		کی شب بودش در پی یا زحمت بی‌گاهی