دیوان شمس/تا چند خرقه بردرم از بیم و از امید

'

دیوان شمس (غزلیات) (تا چند خرقه بردرم از بیم و از امید) از مولوی

'

تا چند خرقه بردرم از بیم و از امید		درده شراب و واخرام از بیم و از امید
پیش آر جام آتش اندیشه سوز را		کاندیشه‌هاست در سرم از بیم و از امید
کشتی نوح را که ز طوفان امان ماست		بنما که زیر لنگرم از بیم و از امید
آن زر سرخ و نقد طرب را بده که من		رخسارزرد چون زرم از بیم و از امید
در حلقه ز آنچ دادی در حلق من بریز		کخر چو حلقه بر درم از بیم و از امید
بار دگر به آب ده این رنگ و بوی را		کاین دم به رنگ دیگرم از بیم و از امید
ز آبی که آب کوثر اندر هوای اوست		کاندر هوای کوثرم از بیم و از امید
در عین آتشم چو خلیلم فرست آب		کزر مثال بتگرم از بیم و از امید
کوری چشم بد تو ز چشمم نهان مشو		کز چشم‌ها نهانترم از بیم و از امید
در آفتاب روی خودم دار زانک من		مانند این غزل ترم از بیم و از امید