دیوان شمس/بیا با هم سخن از جان بگوییم
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | دیوان شمس (غزلیات) (بیا با هم سخن از جان بگوییم) از مولوی |
' |
| بیا با هم سخن از جان بگوییم | ز گوش و چشمها پنهان بگوییم | |
| چو گلشن بیلب و دندان بخندیم | چو فکرت بیلب و دندان بگوییم | |
| به سان عقل اول سر عالم | دهان بربسته تا پایان بگوییم | |
| سخندانان چو مشرف بر دهانند | برون از خرگه ایشان بگوییم | |
| کسی با خود سخن پیدا نگوید | اگر جمله یکیم آن سان بگوییم | |
| تو با دست تو چون گویی که برگیر | چو همدستیم از آن دستان بگوییم | |
| بداند دست و پا از جنبش دل | دهان ساکن دل جنبان بگوییم | |
| بداند ذره ذره امر تقدیر | اگر خواهی مثال آن بگوییم |