دیوان شمس/بگو دل را که گرد غم نگردد

'

دیوان شمس (غزلیات) (بگو دل را که گرد غم نگردد) از مولوی

'

بگو دل را که گرد غم نگردد		ازیرا غم به خوردن کم نگردد
نبات آب و گل جمله غم آمد		که سور او بجز ماتم نگردد
مگرد ای مرغ دل پیرامن غم		که در غم پر و پا محکم نگردد
دل اندر بی‌غمی پری بیابد		که دیگر گرد این عالم نگردد
دلا این تن عدو کهنه تست		عدو کهنه خال و عم نگردد
دلا سر سخت کن کم کن ملولی		ملول اسرار را محرم نگردد
چو ماهی باش در دریای معنی		که جز با آب خوش همدم نگردد
ملالی نیست ماهی را ز دریا		که بی‌دریا خود او خرم نگردد
یکی دریاست در عالم نهانی		که در وی جز بنی آدم نگردد
ز حیوان تا که مردم وانبرد		درون آب حیوان هم نگردد
خموش از حرف زیرا مرد معنی		بگرد حرف لا و لم نگردد