دیوان شمس/بقا اندر بقا باشد طریق کم زنان ای دل
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | دیوان شمس (غزلیات) (بقا اندر بقا باشد طریق کم زنان ای دل) از مولوی |
' |
| بقا اندر بقا باشد طریق کم زنان ای دل | یقین اندر یقین آمد قلندر بیگمان ای دل | |
| به هر لحظه ز تدبیری به اقلیمی رود میری | ز جاه و قوت پیری که باشد غیب دان ای دل | |
| کجا باشید صاحب دل دو روز اندر یکی منزل | چو او را سیر شد حاصل از آن سوی جهان ای دل | |
| چو بگذشتی تو گردون را بدیدی بحر پرخون را | ببین تو ماه بیچون را به شهر لامکان ای دل | |
| زبون آن کشش باشد کسی کان ره خوشش باشد | روانش پرچشش باشد زهی جان و روان ای دل | |
| دهد نوری طبیعت را دهد دادی شریعت را | چو بسپارد ودیعت را بدان سرحد جان ای دل | |
| شنودی شمس تبریزی گمان بردی از او چیزی | یکی سری دل آمیزی تو را آمد عیان ای دل |