دیوان شمس/برو برو که به بز لایق است بزغاله
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | دیوان شمس (غزلیات) (برو برو که به بز لایق است بزغاله) از مولوی |
' |
| برو برو که به بز لایق است بزغاله | برو که هست ز گاوان حیات گوساله | |
| برو برو که خران گله گله جمع شدند | خر جوان و خر پیر و خر دو یک ساله | |
| ز ناله تو مرا بوی خر همیآید | که خر کند به علف زار و ماده خر ناله | |
| دماغ پاک بباید برای مشک و عبیر | گلولههای پلیدی برای جلاله | |
| در آن زمان که خران بول خر به بو گیرند | زهی زمان و زهی حالت و زهی حاله | |
| میا میا که به میدان دل خران نرسند | به صد هزار حیل میرسند خیاله | |
| دلاله کیست بلیس این عروس دنیا را | عروس را تو قیاسی بکن ز دلاله | |
| خموش باش سخن شرط نیست طالب را | که او ز اشارت ابرو رسد به دنباله |