دیوان شمس/برون شو ای غم از سینه که لطف یار می‌آید

'

دیوان شمس (غزلیات) (برون شو ای غم از سینه که لطف یار می‌آید) از مولوی

'

برون شو ای غم از سینه که لطف یار می‌آید		تو هم ای دل ز من گم شو که آن دلدار می‌آید
نگویم یار را شادی که از شادی گذشتست او		مرا از فرط عشق او ز شادی عار می‌آید
مسلمانان مسلمانان مسلمانی ز سر گیرید		که کفر از شرم یار من مسلمان وار می‌آید
برو ای شکر کاین نعمت ز حد شکر بیرون شد		نخواهم صبر گر چه او گهی هم کار می‌آید
روید ای جمله صورت‌ها که صورت‌های نو آمد		علم هاتان نگون گردد که آن بسیار می‌آید
در و دیوار این سینه همی‌درد ز انبوهی		که اندر در نمی‌گنجد پس از دیوار می‌آید