دیوان شمس/بده یک جام ای پیر خرابات
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | دیوان شمس (غزلیات) (بده یک جام ای پیر خرابات) از مولوی |
' |
| بده یک جام ای پیر خرابات | مگو فردا که فی التأخیر آفات | |
| به جای باده درده خون فرعون | که آمد موسی جانم به میقات | |
| شراب ما ز خون خصم باشد | که شیران را ز صیادیست لذات | |
| چه پرخونست پوز و پنجه شیر | ز خون ما گرفتست این علامات | |
| نگیرم گور و نی هم خون انگور | که من از نفی مستم نی ز اثبات | |
| چو بازم گرد صید زنده گردم | نگردم همچو زاغان گرد اموات | |
| بیا ای زاغ و بازی شو به همت | مصفا شو ز زاغی پیش مصفات | |
| بیفشان وصفهای باز را هم | مجردتر شو اندر خویش چون ذات | |
| نه خاکست این زمین طشتیست پرخون | ز خون عاشقان و زخم شهمات | |
| خروسا چند گویی صبح آمد | نماید صبح را خود نور مشکات |