دیوان شمس/ای عارف خوش کلام برگو
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | دیوان شمس (غزلیات) (ای عارف خوش کلام برگو) از مولوی |
' |
| ای عارف خوش کلام برگو | ای فخر همه کرام برگو | |
| هر ممتحنی ز دست رفته | بر دست گرفت جام برگو | |
| قایم شو و مات کن خرد را | وز باده باقوام برگو | |
| تا روح شویم جمله می ده | تا خواجه شود غلام برگو | |
| قانع نشوم به نور روزن | بشکاف حجاب بام برگو | |
| بپذیر مدام خوش ز ساقی | چون مست شدی مدام برگو | |
| آن جام چو زر پخته بستان | زان سوختگان خام برگو | |
| مبدل شد و خوش حطام دنیا | چون رستی از این حطام برگو | |
| لب بستم ای بت شکرلب | بیواسطه و پیام برگو |