دیوان شمس/ای دلبر بیدلان صوفی
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | دیوان شمس (غزلیات) (ای دلبر بیدلان صوفی) از مولوی |
' |
| ای دلبر بیدلان صوفی | حاشا که ز جان بیوقوفی | |
| از هجر دوتا چو لام گشتیم | دلتنگ ز غم چو کاف کوفی | |
| آن دم که به طوف خود بطوفی | وآنگه که به خانه هم به طوفی | |
| ما را بنمای مهر و الفت | چون معدن مهری و الوفی | |
| مکشوف ز کشف توست اسرار | زیرا که کشوف هر کشوفی | |
| آنی که بری خسوف از ماه | آن ماه نهای که در خسوفی | |
| آنی که بری کسوف از شمس | آن شمس نهای که در کسوفی | |
| در آحادیم ای مهندس | تو ساکن خانه الوفی | |
| ای آحادی الوف را باش | کاین جا تو به منزل مخوفی |